Sabah uyandım. Taze çayır gibiyim. Yalnız kaldığım bu oda, gün ışığını önceki uyanışlara nazaran daha da üzerime bıraktı. Terasa kahvaltımı çıkarayım dedim. Oda ile mutfak arasında akşam eve girmeden önce Avyalık güneşinin, akçay ışıkları ötesindeki kahvecide yorgunluğumu bırakırken zihnime düştüğünü anımsadım. Motosikleti Edremit'den eve nasıl sürdüğümü hatırlamaya çalıştım. Edremit körfezine has gün batışı, sabahın tan yeri ağırmasına benzer. Antandros yakınına, kentleşmenin başlamadığı konturlarna bu yansıma vurur. El ayak çekilir. Kokular başkadır. Sesler başkadır. Yıldız alemi heybetli görünür. Ama şöyle yapayım. Ona varmadan önce yahut kalbine birkaç dakika uzaklıktan geçmeden önce gezimden bahsedeyim. Önceki akşam eve girmeden önce Kemal abi beni gördü. Yılda birkez buralara geldiğim için beni tanıyamadı. Kemal abi buranın yerlilerindendir. Taburesinden doğruldu, gözleri kısık bana doğru ilerledi. Motosikleti park ettiğim alandan çıkarmamı bu esnada mırıldanıyordu fakat son kelimeye doğru beni anımsadığını fark etti. Gülerek tokalaştık. O beni yiğenlerinden biri olarak bilir. Ne yaptığımı, neden tek olduğumu, diğerlerinin nerede olduğunu sordu. Tek tek cevapladım.
Biraz sessizlik sonrası, ertesi gün sürmek istediğim rotayı ona anlattım. Bana rotama katmam gereken seçenekleri belirtti. Yetinmedi daha sonraki günler için domates ve çilek tarlalarını görmemi söyledi. Anlattıkça keyifleniyordu. "Akçay ışıklardan gir! Gerisini bırak yol yapsın" dedi. Bilirsiniz Kış Uykusu filminde otelde konaklayan ve sohbet sırasında rota ne kadar zor olur ise bizler için o kadar iyi olduğunu belirten motosikletli seyyahın sahnesi vardır.
Kemal abi ile olan sohbetimi, filmin bu sahnesine benzettim. Niyetim burada olduğum süre boyunca motosikletim ile seçenekleri zorlamak, vakit varken mevsimin son kırıntılarını toplamak ve bir vedayı tamamlamaktı.
İçeri girdim. Yalnız koca bir ev. Vulnus dolu hatıralar gözlerimde derken uyumuşum. Kumru sesleriyle uyandım. Bu evin bitişiğinde çarşı vardır. Yeni açılan dükkanlar, yürüyüşler, esnaf ağızları tüm o çarşıya has sesler pencereden doluyor odaya(gece bunlara ek olarak otellerin müzik lokalleri dâhil olur). Öteden gelen körfezinin kokusu.
...